Bugün ilçemizde bir devir kapandı, bir emektar öğretmenimiz daha sınıfının kapısını son kez kapattı. Mehmet Suvatçı hocamıza unutulmayacak, yürek burkan ama aynı zamanda gurur verici bir veda gerçekleştirdik. Dile kolay, 35-40 yılını eğitime, çocuklara, geleceğe adamış bir insanı uğurladık bugün.


Belki mesleğe ilk başladığında emeklilik çok uzak bir ihtimal gibi görünüyordu ona. Ama işte yıllar göz açıp kapayıncaya kadar geçip gitmiş. O da herkes gibi dönüp baktığında bir film şeridi gibi izlemiştir hayatını…
Mehmet hocamız, nice çocuklar yetiştirdi, nice olaylara tanıklık etti. Her öğrencisinde bir iz bıraktı. Biz onu her ne kadar “Terzi Osman’ın oğlu Mehmet Hoca” olarak bilsek de, aslında onu yetiştiren ailesidir, onu bugünlere taşıyan, eğitimci ruhunu şekillendiren. Bu yüzden, bu emekli öğretmene teşekkür ederken ailesini de unutmamak gerekir.
Açık konuşmak gerekirse, Mehmet hocamızla dünya görüşlerimiz taban tabana zıttı. Ama bu, ona duyduğum saygıyı en ufak bir şekilde azaltmadı. Çünkü mesele fikir değil, insanlık. Mesele, bu topluma ne kattığın, kaç yüreğe dokunduğun, kaç çocuğun geleceğini aydınlattığın… İşte bu yüzden, biri bana para verse bu yazıyı yaz diyemezdi. Ama içimden gelerek yazıyorum. Çünkü Mehmet Hocam bunu sonuna kadar hak etti.
Bugün salonda eski öğrencileri vardı, yeni öğrencileri vardı. Farklı görüşlerden, farklı yaşlardan insanlar aynı çatı altında bir araya geldi. Herkesin ortak paydası Mehmet Hocaydı. O atmosferi yaşamak anlatılmazdı. Hele son dakikalarda hocamızın gözyaşlarına şahit olmak… Duygulanmamak mümkün değildi. Tahminimce, son dersine girerken öğrencilerine şöyle seslenmiştir:
“Hayatınızda dürüst olun, doğru olun. Hep çalışın. Vatanınıza, milletinize sahip çıkın.”
Evet, bu sözler Mehmet Suvatçı hocaya çok yakışırdı.
Bu veda kolay olmayacak. Çünkü böyle güzel vedalar herkese nasip olmaz. İnsanlar işini gücünü bıraktı, sadece ona teşekkür etmek için oraya geldi. Bu, bir öğretmen için en büyük ödül değil midir?
Ben, kendi adıma Mehmet Hocama teşekkür ediyorum. Bize kattıkları için, yetiştirdiği çocuklar için, eğitime adadığı ömrü için… Ve biliyorum ki hocam emeklilikte de boş durmayacak. İlçemiz için yine çalışacak, yine üretecek, yine katkı sunacak.
Nice güzel yıllara Mehmet Hocam… Emekliliğiniz kutlu olsun.

Mithat korkusuz