Osman Nevres Yılmazlar, COP 31 öncesinde Konya Kapalı Havzası'ndaki su krizini, kuruyan gölleri, obruk tehlikesini ve çözüm önerilerini anlatıyor.



“Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi”ne Taraf Olan Ülkelerin küresel iklim politikalarını, fosil yakıtları azaltma hedeflerini ve iklim finansmanını görüşmek üzere her yıl toplandığı en üst düzey uluslararası zirvedir. COP 31 9-20 Kasım.2026 tarihlerinde Ülkemizde Antalya’da yapılacak. Antalya EXPO Alanında yapılacak zirveye 197 ülkenin temsilcileri ve yaklaşık 50.000 katılımcının gelmesi bekleniyor.

Türkiye sözleşmeye 2004 yılında taraf oldu. Kyoto Protokolüne katılımımız 2009, Paris Anlaşmasına taraf olmamız 10.Kasım.2021 tarihindedir.

Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Murat Kurum’un başkanlığında gerçekleştirilecek COP 31 toplantılarında en önemli konu: Sera gazı emisyonlarını en çok üreten ve atmosfere salan sanayileşmiş büyük ülkeler bu konuyu 11 yıldır ellerinin ucuyla tutuyorlar, Bütün toplantılarda bir uyutma politikası güdüyorlar Geçen yıl Brezilya’nın Belem kentinde yapılan COP-30 Toplantısına atmosfere 1850 den bu yana 509 gigatonun üzerinde karbodioksit salarak küresel toplamın yaklaşık %20 sinden ve tarihsel emisyonların en büyük payına sahip olan ABD toplantıya katılmadı bile..

2015 yılında imzalanan Paris Anlaşması küresel sıcaklık artışını 1.5 derece ile sınırlama hedefiyle tarihe geçmişti. Aradan 11 yıl geçti, hedef olan 1.5 derecelik sınır değeri neredeyse ikiye katlanıyor. Dileyelim ve bekleyelim ki; COP 31 de fosil yakıt kullanımlarıyla ilgili olarak önemli kararlar alınır ve dünyamız bir nefes alır.

Biz Türkiye Çevre Platformu ve İç Anadolu Çevre Platformu olarak COP 31 e katılıyoruz. Bana da Konya Kapalı Havzası ve Obruk oluşumları ile ilgili bir sunum yapmam görevi verildi. Bu çerçevede aşağıdaki konularda sunum hazırlıyorum.

Konya Kapalı Havzasının geçmişini ve bu gününü kıyaslayacağız. 1971 den bu yana bölgede yaşayan biri olarak gözlemlerim şöyle: Konya^da göreve başladığımda bölgede sadece Konya Şeker Fabrikası vardı ve pancar ekiliyordu. Çoğunlukla tahıl ekimi vardı. O yıllarda coğrafya kitaplarında Konya Türkiye’nin buğday ambarı yazdığını hatırlıyorum. Tuz Gölü’nün ve Beyşehir Gölü’nün su sorunu ve kirlenme durumları yoktu. Bölgeye 2 adet daha şeker fabrikası açılmasına rağmen ;2000 li yıllara gelinceye kadar bölgede susuzluk gibi bir soruna rastlamadık. 2000 li yıllarla beraber havzada mısır ekimi başladı. Böylece suyula ilgili denge bozuldu. Yeraltı suları hızla çekildi. Zira, yeraltı su kuyuları hızla arttı. Öyleki; 130-150 Bin adet kuyudan bahsediliyor, bununda 2/3 ü ruhsatsız kuyular. Jeoloji Mühendisleri Odası Konya Şubesi kullanılan yeraltı sularının fosil su olduğunu açıkladı. Konya AFAD İl Müdürlüğü Konya Kapalı Havzası’nda 741 adet obruk tespit ettiklerini 572 adedinin Karapınar’da olmak üzere 704 adedi Konya’da, 29 adedi Karaman’da, 8 adedinin de Aksaray’da bulunduğunu açıkladı.

Küresel ısınmanında etkisiyle havzada; AKGÖL Ereğli Sazlıkları, Hotamış Gölü, Güvenç Gölü, Süleymanhacı gölleri KURUDU. Tuz Gölü ve Beyşehir Gölü de dahil Tersakan, Bolluk, Samsam, Çöl, Kulu, Kozanlı, Çıralı,Kuzören, Uyuz, Acıgöl,Meyil, Suğla, gölleri ise yoğun su kaybı içindeler.

Konya Kapalı Havzası Türkiye’nin karnıdır. Eğer geç kalınmadıysa; bir an önce “Yeni Nesil Su Yönetimi” ne geçilmeli, pancar hariç diğer sucul bitkiler yasaklanmalı, Ülkemizin genelinde uygulanmalı ama özellikle; çölleşme tehlikesi ile karşı karşıya olan Konya Kapalı Havzası’nda “Sünger Kent” uygulamasına geçilmelidir. Hoşça kalın.