''Hayata tepeden bakarsan insanların sadece tepesini görürsün.Hayata daima insanlarla aynı mesafeden bak; O zaman insanların hem yüzünü, hem kalbini görürsün...Mühim olan yükseklere çıkıp hayata tepeden bakmak değildir;Mühim olan ne kadar yükselsen de herşeye eşit mesafeden bakabilmektir.Hayatta herşey olabilirsin;Fakat mühim olan hayatın içinde ''İNSAN'' olabilmektir.Güzel bir gülü,güzel bir geceyi,güzel bir dostu herkes ister.Önemli olan gülü dikeniyle,geceyi gizemiyle,dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Şems-i Tebrizi

       Her yaz sıcağında dünyaya iyice ısınan, ölümü unuttuğu yerde sobeleyen,toprağa girmeye üşenen insanoğlu!Unutulmuşluğun hatta gün gelip unutulmuşluğunu bile unuttuğunun farkında mısın?Ansızın rehber kaydından ismin silinecek,adın yankılanmayacak yeryüzünde,en sevdiğin eşyaların en görünmez yerlere saklanacak,yastığı boş kalacak adamı sen oynayacaksın.Her zaman o rolü başkası oynayacak mı sandın?Sana sıra gelmeyecek çok uzakta mı zannettin?Unutulmuş adamı sen oynayacaksın bu sefer. Ahir zaman ümmeti olarak uğramadığımız o camiye birgün,bizi musallaya yatırarak getirecekler zaten.Doğduğun gün ölüme nişanlı fani mühründen kurtulamayacaksın.Doğduğun gün yakalandığın ''Her nefis ölümü tadacaktır'' gerçeğinin müsebbibi olacaksın.

Hani anlatılan bir hikaye vardır padişah Mecnun'u saraya çağırtır.Leyla diye deli divane olduğun kızın hiçbir güzelliği yok.Nasıl dersin ki gül yüzünü,kaşını,gözünü sevdim.Dediğin hiçbir güzellik yok onda.Mecnun'da ''Padişahım sen onu bir de benim gözümle gör.'' demiş.İşte kilit cümle kaç zamandır aklıma takılıyor.Bir büyüğüm demişti ki Allah bazı güzellerin güzelliğini herkese göstermezmiş.Belki de Leyla gerçekten çok güzel bir kızdı ama Allah onun güzelliğini sadece Mecnun'a gösterdi.Rabbim onun güzelliği herkese değil Mecnun olana göstersin.

      Mecnun olalım,aklı Rabbe secdelerle bırakalım.Yollara Rasulullahın ölçüsüyle demir atalım hayata.Bir defalığına da olsa kanmasak nefsimize,görmesek içimizdeki yabancıyı.Dostlar;Masallarda değiliz,ortada peri kızı falanda yok.Leyla Mecnun çok uzaklarda.Tertemiz değiliz fakat anlatacağım şu çocuk gibi olmakta zor değil.Hacca gidecek bir baba vardır.Oğlu nereye gideceksin Babacığım diye sorar."Yavrum Allah'ın evini görmeye gideceğim.Peki Baba orası güzel mi?Evet yavrum orası dünya'nın en güzel yeri,yavrum orayı görmek herkese nasip olmaz,çok dua etmek gerekir! Baba bende gelebilir miyim? Bende Allah'ı görmek istiyorum.Olur mu yavrum sen daha çok küçüksün.Çocuk çok ısrar eder,Baba dayanamaz ısrarına ve götürmeye karar verir.Baba Allah'ın evini (kabeyi) oğul ise Allah'ı görme umuduyla yola çıkarlar.Yol boyunca Allah'ı göreceğim,göreceğim diye mırıldanır çocuk.Ve en sonunda varırlar o mübarek topraklara. Baba işte yavrum Allah'ın evi burası.Çocuk: Baba Allah'ı gördüm der ve yere düşer.Baba Allah'ın evini görmek istemiştir ve görmüştür ama çocuk Allah'ın cemalini görmek istemiştir ve görmüştür.O aşk ile can vermiştir.Ya Rabbi cennetini istemeye yüzümüz yok bizleri cemalinle müşerref kıl! Bu vesile ile Mevlamızdan yaklaşan, heyecanla beklediğimiz Ramazana kavuşmayı, af olunanlardan olmayı temenni ederim.
                                                                                                           
                                                                                                                                                                                 Ne kadar sürcilisan etmiş isek aşk ola...

- - - -