- Ey Aişe, senin kızdığın ve
memnun olduğun zamanları ben
bilirim..
buyurdu Resulallah..
 Hz. Aişe;
... - Nasıl ya Resulullah?.. diye sordu.
 Efendimiz (s.a.v);
- Memnun olduğun zaman
‘Muhammed’in Rabbi’ne’ diye
yemin ediyorsun, kızdığın zaman
ise ‘İbrahim’in Rabbi hakkı için’
diyorsun.
 Hz. Aişe’nin( radıyallahu anha)
cevabı çok manidardır:
- Evet ya Resulullah! Lâkin ben
sinirli olduğum zamanlarda sadece
sizin isminizi dilimden bırakırım,
sevginiz ise daima gönlümde
yaşar..
       Bugünlerde gördüğüm insanlarda bir isyan bir nisyan almış başını gidiyor.Yaralarını büyütüp kanatıp kanatıp hergün sayıklamakla gün geçiriyorlar.Haklılar ama mutsuz olmak cümlesi benim zihnime nakşoldu.Gerçekten hayatın bazı kırılma noktalarında  insan bu duyguyu yaşıyor.Hakkını arama adına atılacak adımlar,hakkını alanı mutlu etmiyor herzaman.Af duygusu ateşe su,intikam duygusu ateşe benzin dökmek gibidir.İki dost kucaklaşırken intikam diye bağıranları Allah ıslah etsin.Allah bizi affetmeseydi hangimiz secdeye kapanabilirdik.Affetmeyi seven Allah,affedenleri de sever.Kin güderek bir yere varılamayacağını bilen Peygamberimiz,veda hutbesinde ümmetiyle vedalaşmadan önce uyarmıştır ashabını.
         ''Dert,Allah'ı anmamıza vesile olduğu için,dünyanın bütün nimetlerinden çok daha kıymetlidir.'' diyen Mevlana'yı hatırladım bir anda.Dert ve hüzün,insana Allah'ı hatırlatır.Dert ve hüzün,insanı kendine getirir.Ben acılarımın silinmesine izin vermem.Çünkü acılar ilaç olur,kıymetini bilene.Benim de her insan gibi,birçok sıkıntım hüznüm oldu.Birçok hatalar yaptım,bana da haksızlık yaptılar.Hayat yolculuğunun keskin virajlarında,kazalar yaptım.Bazı yol kazalarında,ömür boyu acılarını çekeceğim yaralarım oldu.Ancak ben biliyorum ki,yaptığım birçok yol kazası,geriye kalan yolculuğumda  daha dikkatli davranmama sebep oldu.Yaralarım bazen mürekkep oldu yaralarıma.Yaralarım bazen derman oldu dizlerime.Yaralarım,bazen ışık oldu yollarıma.Yaralarım,bazen söz oldu cümlelerime.Öğrendim ki başkalarının derdiyle dertlenirsen Allah seninde ruhunun dertlerini çözüyor.Kısacası kimseyi suçlamadım,ceza vermeye çalışmadım yaralarım yarim oldu.
          "Hep hata yapın demiyorum." Ancak yaptığınız hataları asla unutmanızı istemem. Çünkü her insan doğru kararlarını yanlış kararlara borçludur, yanlışlar unutulursa daha büyük yanlışlar yoldadır.Çünkü  gün gelir gidene gittiği için teşekkür ettirir hayat.Kim olduğumuzun önemi yok biribirimizi yaralarımızdan tanıdığımız tüm dostlarımıza selam olsun,yazım onlara gelsin.  Haklıyım ve intikam alacağım diyenler için tekrar ediyorum,haklı olmak insanı mutlu etmiyor. Çünkü bazı hüzünlendiren yaralar, yar'dır!
Ne kadar sürcilisan etmiş isek aşk ola...