Bir köyde cemaat camilerinin yanına minare yapmak istemiş. İçlerinden bir kişi de bu minareyi yapamazsınız demiş. O kişi ile yapardın yapamazdın derken iddiaya tutuşmuşlar. Yapamazsınız diyen kişi yemin etmiş yaparsanız ben de o minareden eşek ile çıkarım diye. Gel zaman git zaman minare yapılmış. O yemin eden kişiye sözünü hatırlatmışlar. Eşek ile bir türlü çıkamamış. Kişi pişman olmuş ama elden ne gelir. Bir çare ararken iyi bir hoca bulmuş ve durumu anlatmış.  Hoca; git bana hiç derdi olmayan birini bul gel demiş. Adam çaresiz aramaya başlamış. Yollara koyulmuş bir süre sonra yolda dertsiz birini ararken, dertsizler köyü diye tabela görmüş. Şaşırmış biraz da sevinmiş. Biraz ilerleyince birine rastlamış, selamlaştıktan sonra:

-  Burası dertsizler köyü mü?

-  Evet.

-  Buradaki kimsenin derdi yok mu?

-  Yok. En dertsizi de benim. Bana Dertsiz Osman derler, demiş.

 

Adam Dertsiz Osman’a başındaki olayı aktarır ve yardımcı olması için rica eder. Dertsiz Osman da kabul eder. Beraber köyün yolunu tutarlar.  Hocanın yanına gelince, hoca ile aralarında şöyle bir konuşma geçer:

 

-  Hocam ben dertsiz bir insan buldum.

Hoca, Dertsiz Osman’a:

-  Senin hiç derdin yok mu?

Dertsiz Osman:

-  Yok hocam.

 

Hoca bunun üzerine adama döner ve:

-  Al bu Dertsiz Osman’ı üzerine bin minareyi çık, ha bu eşek, ha bu Osman, der.

 

Velhasıl herkesin bir derdi vardır. Dertler ölünceye kadar bitmez. Ailen ile bir sorun yaşarsın tam çözdüm derken, sağlık sorunu çıkar. Onu çözdüm derken para problemi yaşarsın. Derken başka bir problem çıkar. Bu sorunlar bitmeyeceğine göre dert ile yaşamaya alışmalıyız. Unutmayalım ki Allah (c.c.) insana kaldıramayacağı yükü yüklemezmiş.

 

Bu hayat çok kısa, öyle her şeyi kafaya takarsak hayatı kendimize zindan ederiz. Her şeyi oluruna bırakmak gerek. Başımıza bir sıkıntı geldiği zaman içimize kapanıp, hayata küsmek yerine elimizden geldiğince o derdimizle mücadele etmeliyiz.  Gelin beraber bir terapi yapalım:

 

Şimdi en büyük derdinizi düşünün…

Şimdi de öldüğünüzü…

Derdiniz sizinle mezara geldi mi? Gelmedi mi? Gelmedi dediğinizi duyar gibiyim.

 

O zaman şairin dediği gibi:

Anlatamam derdimi dertsiz insana

Dert çekmeyen dert kıymetin bilemez.

Derdim bana derman imiş bilmedim

Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz.

 

Emin olun ki hayat üzülmeye değecek kadar kısa. Mutlu bir yaşam dileği ile…

- - - -