Bir düşünün... Başka şehirlerden gelip ilçemizde görev yapan memurlara gösterdiğimiz saygıyı, kendi hemşerilerimize neden göstermiyoruz? Neden Karapınarlı bir amire “beyefendi” yerine “ulen” diyebiliyoruz?
Geçen gün yaşadığım bir olayı sizinle paylaşmak isterim. Bir arkadaşla kaldırımda yürürken, Karapınarlı bir daire amiri yoldan geçiyordu. O sırada bir vatandaşın, kalabalığın ortasında ismiyle ve kaba bir şekilde “Ulen … baksana!” diye seslenmesi hepimizi şaşırttı. Neyse ki o amir, olgunlukla karşılık verdi. Ancak bu olay beni düşündürdü.
Yerliden olanı küçümsemek, “o zaten bizden” diyerek değersizleştirmek bizim ne geleneğimize ne de insanlığımıza yakışıyor. Aksine, dışarıdan geleni el üstünde tutarken, kendi insanımıza daha da fazla kıymet vermemiz gerekir.
Unutmamalıyız ki, içimizden birileri artık Türkiye’nin dört bir yanında görev yapıyor. Ankara’da, İstanbul’da, Konya’da... Her yerde Karapınarlı bir hemşerimiz var. Peki, ilçeye dönüp hizmet etmek isteyen bu insanlara ne kadar sahip çıkıyoruz?
Atalar boşuna dememiş: "Yerli olana beş fazla!" Bu anlayışla bir yere varamayız. Kendi insanımıza değer vermeden, başkasından saygı beklemek çifte standart değil midir?
Yasaksa Yasaktır!
Gelelim başka bir meseleye... Yıllar önce kapalı alanlarda sigara yasağı geldiğinde herkes kurallara uydu. Mekânlarda sigara içen birini görsek tepki veriyorduk. Peki ya şimdi?
Şimdi bazı kapalı mekânlarda vatandaş sigarasını yakıyor, sanki hiçbir kural yokmuş gibi davranıyor. Denetimler yetersiz, uyarılar dikkate alınmıyor. Bu gidişle yasağın adı kalacak, kendisi unutulacak.
Sigara içmek bir tercih olabilir ama sigara içmeyen insanların sağlığını hiçe saymak kabul edilemez. Kurallar sadece bazıları için değil, herkes için geçerli olmalı. Denetim komiteleri görevlerini daha sıkı yapmalı, vatandaş da üzerine düşeni yerine getirmeli.
Belki bu yazıya kızanlar olacak. “Ne var canım, iki nefes alıyoruz” diyenler çıkacak. Ama unutmayın ki o “iki nefes”, başkasının sağlığını etkileyebilir. Eğer yasa varsa, uyulmalı. Yoksa neden var?
Son Söz
Karapınar hepimizin. İçimizden çıkan değerlere sahip çıkalım. Saygıyı, sevgiyi kimseye göre değil, insan olduğu için gösterelim. Kurallar hepimiz için. Hem yerlisi, hem yabancısı... Bu memleketin her insanı kıymetli. Yeter ki kıymet bilmeyi bilelim.