Ancak ne hazindir ki Karapınar’da bu yıl 24 Temmuz sessiz, hatta unutulmuş bir gün oldu.
Ne bir tebrik mesajı, ne bir basın mensubuna atılan anlamlı bir cümle, ne de kamuoyuna verilen bir kıymet göstergesi... Karapınar’da görev yapan idarecilerimizden sadece birkaçı bu günü hatırladı. Geriye kalanlar ise sessizlikleriyle basına ne kadar “değer” verdiklerini açıkça gösterdi.
Oysa basın, sadece haber yapan değil; halkın gözü, kulağı ve vicdanıdır. Sorunları gündeme taşıyan, çözüm için kamuoyunu harekete geçiren, doğruya rehber, yanlışa karşı durandır. Yerel basın ise bir ilçenin aynasıdır; ne kadar desteklenirse, o kadar parlak gösterir şehri.
Düşünün ki bugün, gazeteciliği yalnızca bir meslek olarak değil, toplum için bir sorumluluk alanı olarak gören onlarca yerel gazeteci var. Zor şartlarda, kıt imkânlarla, çoğu zaman kişisel fedakârlıklarla halkı bilgilendirmeye çalışan bu insanlar, en azından bir teşekkür mesajını hak etmiyor mu?
Biz Yeşilpınar Gazetesi olarak ilçemizin sorunlarını, vatandaşın sesini, çözüm arayan dertlerini gündeme taşımaya devam ediyoruz. Çünkü gazetecilik bizim için bir iş değil, bir görev.
Ancak biz bu görevi yerine getirirken, kamu görevi yapanların da kendi sorumluluklarını hatırlaması gerekiyor.
Bugün bize mesaj atmayan, bizi hatırlamayan, kutlamayan yöneticilere buradan açık bir çağrımız var:
Basına verilen değer, aslında halka verilen değerdir.
Unutmayın, basın sustuğunda halk da körleşir. Ve bu körlük eninde sonunda hepimizi karanlığa iter.
Bu vesileyle tüm meslektaşlarımın 24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı’nı kutluyor, basın özgürlüğüne ve basın emekçilerine samimi destek veren herkese teşekkür ediyorum.
Unutulanı hatırlamak da bir görevdir…
Himmet Türkmen – Yeşilpınar Gazetesi