Peygamber Efendimiz vefat etmeden az önce eşi Hz.Aişe'nin dizine uzandı ve mübarek başını Hz.Aişe'nin çenesi ile göğsü arasına yasladı.Misvak istedi.Takatsiz olmasına rağmen,zaten inci tanesi gibi olan dişlerini temizledi.Rabbi'nin huzuruna tertemiz gitmek istiyordu.Peygamber Efendimiz son sözleri olarak;Namaza dikkat edilmesini,kadın haklarının korunmasını,idare altındakilere iyi muamele edilmesini,emanetlerin yerine ulaştırılmasını istedi.İnsanoğlu sırf bu sözleri bile dinlese şimdi daha huzurlu bir dünyada yaşamak mümkün olurdu.
Son cümlelerini tamamlamıştı ki,bir ara kapı açıldı.Gelen Cebrail idi,selam verdi.Peygamberlik görevinin sona erdiğini söyledi.Ardından,kapıda bekleyen bir misafir daha olduğunu ve eğer izin verirse ancak içeri girebileceğini söyledi.Hz.Peygamber ''O kim'' diye sordu.Hz.Cebrail, ''ölüm meleği Hz.Azrail'' dedi.Hz.Peygamber, ''gelebilir,ben hazırım'' cevabını verdi.Şahadet parmağını yukarı kaldırdı: ''Yüce dost'a gittiğini söyleyerek ruhunu teslim etti.'' Hz.Aişe seslendi ses alamadı.Hz.Peygamberin mübarek gözünden akan bir damla yaşın yanağından süzüldüğünü gördü.
''Felekte hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma Fahr-i Alem-i zişanı incitme'' (Allahümme Salli Ala Seyydina Muhammed)
Ne kadar sürcilsan etmiş isek aşk ola...